Gözlerin kapalıyken görebileceğin kadar uzağım sana,
Git ve sarıl bana hadi!
Dön arkanı bak gözlerimin içine;
gözlerim yok, ellerim yok, saçlarım yok oluyor yavaş yavaş eriyen buzlar gibi ışıltılarla.
Oysa ben diz çöküp yıldızlara dokunacağımı düşünüyordum her sabah penceremden içeri baktığımda.
Meğer yağmur yağarken topraktan bulutlara, kururmuş yıldızlar..
ve ben değil diz çökmek, secdeye kapansam önlerinde dokunamazmışım artık onlara!
Mutlaka, ters giden bişeyler var hayatımda?
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder